మల్లాది రామకృష్ణశాస్త్రి

ఉహుఁ... వద్దు -

నాకు... ఇష్టం లేదు..

ఊఁ.. నేను ఒప్పుకోను -

-

 తనంత తా వలచివచ్చిన అతిలోక మోహినిని ఈలా ఛాందసంగా నిరాకరించి - బలవంతాన తప్పించుకున్న - ఆ కలియుగ ప్రవరాఖ్యుడివంక - ఆ అమ్మాయి - చాలా చులకనగా చూసి, ఎకసక్కెపు నవ్వుతో ఏమి జరగనట్లు జరిగినది మరచిపోయినట్లు - చెదిరిన పైట అంచులు కొనగోట సరిచేసుకొని నిదానంగా, పూలబుట్ట అందుకుని ఇంటిమెట్లు ఎక్కి - తిరిగి చూడకుండా వెళ్ళిపోయింది. అతడు - కంగారు అడచుకోలేక - తలఎత్తి చూడలేక - అక్కడనుంచి అడుగు కదపలేక - అలాగే నిలువబడి పోయినాడు.

చంద్రుడు, చాలా అందగాడు - కాని, అతని చక్కదనానికి ఆసలూరించడమే కాని, వేరే ప్రతి వినియోగము కనబడకుండా ఉంది. ఎందరో అందాలరాసులు - చంద్రుడు తమవైపు ఒకసారి చూసితే - చిరునవ్వు తెరలపొరలు విరజారనిస్తే - చాలునని - నిరీక్షిస్తున్నా - ఏమి చేయకుండా - ఎవరికి పనికిరాకుండా - అలా అయిపోతున్నాడు.

చంద్రుడు చాలా అమాయకుడు  ఆలోచనలు ఆచారాలు అన్ని కృత

యుగమునాటివి - కోరికలు లేకకాదు - తాను చక్కనివాణ్నని తెలియకకాదు, కాని,.....................