తాటిగిళ్ళల బండి మీద బాల్యం

అనగనగా ఒక రాజు.

తుంగతుర్తి దగ్గర 'తూర్పుగూడెం' తన సామ్రాజ్యం.

అక్కడున్న చెట్టుపుట్ట, వాగు వంక, చేను చెలుక

తనను లాలించింది. పాలించింది.

ఆ ఊరికి చిరునామగా ఓ పెద్ద మర్రిచెట్టు. డంగు మర్రి చెట్టు. ఆ మర్రి నీడనే ఆడుకొని, చదువుకొని పెద్ద వాడయ్యాడు. నాయినమ్మ కొంగు పట్టుకొని లోకాన్ని చదివాడు. పట్నం బోయి పెద్ద ఉద్యోగం సంపాదించాడు.

ఎంత డబ్బు సంపాదిస్తున్నా లోపల ఏదో కోల్పోయిన అసంతృప్తి. ఎన్ని దేశాలు తిరుగుతున్నా ఎవరికీ చెప్పుకోలేని ఏదోలోటు. బాధ నుంచి ఉపశమనం పొందడానికి సినిమాలకు పోయిండు. షికార్లకు పోయిండు. అయినా సంతోషం లేదు ఆ రాజుకు. వెంటాడుతున్న దుఃఖాన్ని మోసుకుంటూ ఎన్నో దేవుండ్ల కాడికి తిరిగిండు. ఎంతో మంది పండితులను అడిగిండు. రాజు బాధకు కారణం ఎవరూ చెప్పలేక పోయిండ్రు. ఒకనాడు ఒక తెల్ల కాగితం ఎగురుకుంటూ వచ్చి రాజు ముందు వాలింది. నీకిష్టమైన బొమ్మ గీస్తే బాధ తగ్గుతుందని కాగితం.........................