నువ్వు అమ్మమ్మవు కాదే... మమ్ముల కాచే దేవతవు

గురువుల నుండి ముఖతః నేర్చుకునేది ముఖ్యమైందే కానీ, వారి ప్రవర్తన ద్వారా నేర్చుకునేది అముఖ్యమైంది కాదు అని నా ప్రగాఢ విశ్వాసం. చాలామంది గురువుల దగ్గర వారి ప్రవర్తన ద్వారా చెప్పని పాఠాలను మనం నేర్చుకుని జీవితంలో ఆచరిస్తూ ఉంటాం. అవి ఒక్కోసారి పదాలకు పదాలకు మధ్య ఉంటాయి. వాక్యాలకు ముందు వెనక కూడా ఉంటాయి. అవి untold lessons చెప్పని పాఠాలు.

రచ్చ రవి రాసిన 'నీ రుణం తీరేది ఎట్ల?' పుస్తకంలో టైటిల్కి ముందు 'అమ్మమ్మ' అన్నమాట టైటిల్ తర్వాత 'చెప్పవే...' అన్నమాట ఉన్నట్లే అనిపిస్తుంది నాకు. ఇక పుస్తకానికి వేసిన అ మీది | బొమ్మ కూడా అనేక భావనలు వ్యక్తం చేస్తూ ఉంది. తన కూతురి కొడుకు కోసం ఎన్ని చాకిరీలు చేయాలో అన్ని చాకిరీలు చేసి ఇక్కడ అంతా సజావుగా జరిగేటట్టు చూసి తన ఇంటికి వెనుదిరిగి పోతున్న అమ్మమ్మ చేతులెత్తి దేవుడికి నమస్కరిస్తుంది. 'నా కూతురును కూతురు పిల్లలను చల్లగా చూడు తండ్రీ! నేను నా ఇంటికి వెళ్ళిపోతున్నాను కాబట్టి' అని మొక్కినట్లు నాకు అనిపిస్తుంది. ఇక మనవడు ఆమె నడిచిన అడుగుల ముద్రలకు మొక్కుతున్నట్లు బొమ్మ కనిపిస్తూ ఉన్నా, ఆ అడుగుల మీద మనవడు కన్నీళ్లు కారుస్తున్నట్లు కనిపిస్తుంది నాకు.

అవును బిడ్డ నీళ్లు పోసుకుందని తెలిసిన రోజు నుండి తల్లీ బిడ్డను కని తల్లీ బిడ్డలు క్షేమంగా నిలదొక్కుకునే దాకా బిడ్డ ఇంట్లోనే ఉండి చాకిరీ చేస్తుంది తల్లిని కన్న తల్లి. ఈ రచయిత కైనా మనందరి కైనా భూమ్మీద నడిచే దేవతల్లో అమ్మమ్మను మించిన ఆత్మీయురాలు ఎవరూ ఉండరు.

తొలిసూరు అయితే కడుపుతో ఉన్న బిడ్డను తన ఇంటికి తీసుకెళ్లి, కాన్పు చేయించి పుట్టిన బిడ్డను ఊయలలో ఆటపాటలకు సిద్ధం చేసి తిరిగి తన బిడ్డ అత్తగారి ఇంటిలో దించి పోయేదాకా, ఆమె తపన ఈ భూ ప్రపంచంలో ఇంకెవరూ పడలేనిది. నిజమే! నానమ్మ కూడా మనువడు మనవరాళ్ల మీద ప్రాణం పెట్టుకుంటారు. కానీ అంతా సజావుగా జరిగిన తర్వాత ముక్కు, ముఖం దిద్ది తీర్చిన తర్వాత ఆటపాటలతో...........................................