మొత్తము - స్థానికత

తెలుగు సాహిత్యంలో కొన్ని కథలు తాత్విక ప్రాతిపదికల మీద నిర్మించ బడినాయి. మార్క్సిజం, చైతన్య స్రవంతి, అస్తిత్వవాదం, మనో వైజ్ఞానిక శాస్త్రం, అద్వైతం.. ఇట్లా ఎన్నో తాత్విక ప్రాతిపదికలు. రావిశాస్త్రి (హింస, సృష్టిలో) కాళీపట్నం రామారావు (కుట్ర), బైరాగి (హెూటల్లో), ఆర్.ఎస్. సుదర్శనం (మధుర మీనాక్షి), చలం (ఓ పువ్వు పూసింది), వసుంధర (సీతాకోకచిలుక) బుర్రా సుబ్రహ్మణ్యం (జేబు రుమాలు) వంటి వారు వివిధ తాత్విక ప్రాతిపదికల మీద కథలు రాసినారు.

ఈ విధంగా కొన్ని కథలు తాత్విక ప్రాతిపదికల మీద వస్తే, మరికొన్ని కథలు కొత్త తాత్విక ప్రతిపాదనలు ప్రవేశపెట్టినాయి. ఈ రెండవ రకం కథలు చదవడానికి సామాజిక చిత్రణలుగా వుంటాయి గానీ, వాటిని పరిశీలిస్తే కొన్ని తాత్విక సూత్రీకరణలు గోచరిస్తాయి. పాణి రాసిన కొన్ని కథల్లో ఇట్లాంటి తాత్విక సూత్రీకరణలు దృశ్యాదృశ్యంగా ఉండటం మనం గుర్తింపవచ్చు. అతని కథల్లో కనిపించే సామాజిక సూత్రీకరణలకు స్థానికతతో సంబంధం వుంది.

ఈ కథల సంపుటిలో నదిపారని నేల అనే కథ వుంది. సమస్య స్థానికం అయినప్పుడు దాని పరిష్కారం కూడా స్థానికతలోనే ఉండి తీరాలా? స్థానికత కంటే ఎక్కువ విస్తృతి కలిగిన విప్లవ పోరాటంలో కూడా పరిష్కారం వుండవచ్చు అన్న విషయాన్ని ప్రతిపాదిస్తుంది ఈ కథ.

ఇన్ మోషన్ అనే కథ వుంది. ఇందులో స్థానిక సమస్యను మెట్టు మెట్టుగా మూడు దశలలో చిత్రిస్తాడు. స్థానిక సమస్య కుటుంబంతో మొదలై సామాజిక............................