మేబో లోకి కొత్తమనుషుల రాక
 

తూర్పు నుంచి వచ్చిన ఓ మనిషి

ఆ కొండపైన ఒకామె నిల్చుని ఉంది. ఆమె పేరు గీముర్. ఆమె పుట్టిన మేబో గ్రామంలో ఆ పేరు ఒక నెలకి సంబంధించినది. ఆ రోజు చల్లగా ఉంది అని వాళ్ళ అమ్మ చెప్పింది. అందమైన తగత్ చెట్టుకి ఎర్రని పూలు విరగబూసి ఉన్నాయి. వాళ్ళ గ్రామం చుట్టూ ఆ తగత చెట్లే, ఎత్తుగా ముళ్ళతో నిండి ఉంటాయి. మళ్ళీ పూచాయి అవి!

ఆ అమ్మాయి ఇవన్నీ చూడాలంటే కాస్తా చెట్లకావల - నిక్కి చూడాల్సిందే! సూర్యుడు దిగిపోతుండగా ఆమె నీడ ఆ కొండ చివరి రాయిమీద శిల్పంలా కనపడుతోంది. మట్టసంగా ఉన్న ఆ నేల మీద ప్రవహించే నదికి అడ్డంగా స్తంభాల మాదిరిగా పొగలేస్తూ ఏమిటది? ఏమైనా కాలుతోందా? అంతలోనే నదిపైన మంచుతెర దట్టంగా విస్తరించుకుంటూ దూరంగా ఉన్న మైదానాల్ని కనబడకుండా చేస్తోంది. ఆశ్చర్యంగా చూడసాగింది.

“ఏమిటి చూస్తున్నావు” “నన్ను వెంబడిస్తూనే ఉన్నావా నువ్వు” గీముర్ వెనక్కి తిరిగింది. ఆ యువకుడు చేతులు పైకి లేపుతూ అన్నాడు “నేను వెళుతుంటే నువ్విక్కడ కనబడ్డావు, ఔనూ... అంతా నీ కోసం చూస్తూన్నారు”.

అందరూ తన కోసమే చూస్తూ ఉంటారు. స్నేహితులు, బంధువులు... అంతా! వాళ్ళ అమ్మ అయితే మరీనూ! తన నుంచి అంతలా ఏం కావాలట అనుకుంది తనలో గీముర్.........................