మంచి మనుషులున్న మా ఊరు ‘మృత్యుంజయపాలెం’

సొంత ఊరు కన్నతల్లిఅంతటి గొప్పదని అంటారు. మా ఊరి పేరు మృత్యుంజయపాలెం. మృత్యుంజయపాలెం అంటే మృత్యువు (చావు)ని జయించిన వారు ఉండే ప్రదేశం అని మా పెద్దవాళ్లు చెప్పేవాళ్లు. ఆంధ్రప్రదేశ్లోని గుంటూరుజిల్లా, రేపల్లె మండలంలో ఉన్న మా ఊరు బంగాళాఖాతానికి దగ్గరలో ఉంది. చిన్న ఊరు. అంతా కలిపితే 500 గడప ఉండేవేమో!

నా చిన్నప్పుడు మా ఊరు చాలా సందడిగా ఉండేది. ఊళ్లో దాదాపు అందరూ ఒకరికొకరు తెలిసినవాళ్లే. చుట్టుప్రక్కలవాళ్ళు అందరూ ఒక కుటుంబంలాగా ఉండేవాళ్ళు. ప్రతివాళ్లకూ చుట్టాలు ఊళ్లోనే ఉండేవారు. చాలావరకు ఉమ్మడి కుటుంబాలు.

మా ఊళ్లో ఎక్కువ వ్యవసాయం జరిగేది. మాదీ రైతు కుటుంబమే. అందువల్ల నాకు పొలాలు కొద్దిగా తెలుసు. ఇంట్లో ఆవులు, గేదెలుండేవి, వాటి దూడలతో మేం ఆటలాడేవాళ్లం. పొలం పనులకు, పశువులను చూడటానికి జీతగాళ్ళు ఉండేవాళ్ళు.

మా ఇంటి ప్రక్కనే రామాలయం. ఊళ్లో శ్రీరామనవమి బాగా చేసేవాళ్ళు. ఊరంతా తెల్లవారుజామునే లేచి స్నానంచేసి రెడీ అయ్యేవాళ్ళం. మా నాన్నగారు, ఇంకొంతమందితో కలిసి దేవుళ్ళని కృష్ణానదికి తీసికెళ్ళి, స్నానాలు చేయించి మేళాలతో దేవాలయానికి తీసుకొచ్చేవాళ్ళు. అప్పటికి ఉదయం.....................